strona główna                                                                                                                        

Patron

 

PATRON NASZEJ SZKOŁY

JAN TWARDOWSKI – KSIĄDZ, POETA, WYBITNA OSOBOWOŚĆ

          

 

                 

 

 

 

               ( 1915 – 2006 )

 

Kilka ważnych dat

   Ksiądz Jan Twardowski urodził się 1 czerwca 1915 roku w Warszawie.

 W 1922 roku rozpoczął naukę w szkole podstawowej, a w 1927 roku rozpoczął naukę

w Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie, w klasie matematyczno – przyrodniczej.

  W 1937 roku podjął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył dopiero po wojnie w 1947 roku.

  Podczas wojny Jan Twardowski był żołnierzem Armii Krajowej i uczestnikiem Powstania Warszawskiego (1944rok).

   W 1945 roku, kiedy jeszcze trwał wojna zaczął naukę w tajnym Seminarium Duchownym w Warszawie, a w lipcu 1948 roku przyjął święcenia kapłańskie.

   W latach 1948 – 1952 był wikarym w małej parafii w Żbikowie pod Warszawą i katechetą w Państwowej Szkole Specjalnej, gdzie uczył religii dzieci niepełnosprawne.

   W 1959 roku został rektorem Sióstr Wizytek i pozostał nim aż do emerytury.

Ksiądz Jan zmarł 18 stycznia 2006 roku w Warszawie.

 

Kilka słów o twórczości ks. Jana Twardowskiego

    Popularność księdza Jana Twardowskiego jako poety jest bardzo duża i wciąż rośnie. Dziś jako autor poetyckich bestsellerów jest chętnie wydawany, a przede wszystkim czytany.

   Sam ksiądz Jan Twardowski mówił o sobie, że jest „księdzem piszącym wiersze, dla którego wiara jest wciąż ważniejsza niż poezja...”.Unikał słowa „poeta” uważając je za żartobliwe.

   Swoje wiersze opublikował w licznych tomikach. W sumie ukazało się ponad 20 tomików wierszy, m.in.: Wiesze (1925), Znaki ufności (1970), Zeszyt w kratkę (1973), Poezje wybrane (1979), Niebieskie okulary (1980), Rachunek dla dorosłego (1982), Który stwarzasz jagody (1984, 1988), Na osiołku (1986), Nie przyszedłem pana nawracać (1986), Sumienie ruszyło (1989, 1990),  Tak ludzka (1990), Stukam do nieba (1990), Nie bój się kochać (1991), Niecodziennik (1991), Nie martw się (1992), Tyle jeszcze nadziei (1993), Krzyżyk na drogę (1993), Elementarz księdza Jana Twardowskiego dla najmłodszego, średniaka i starszego (2000), Pogodne spojrzenie (2003), Mimo wszystko (2003)

    Wiersze księdza Jana Twardowskiego mówią zarówno o Bogu, jak i o ludziach i przyrodzie. Pytany o istotę swojej poezji ksiądz Twardowski odpowiada: "Prostota, zwięzłość i humor".   Ludzie pragną się uśmiechać i choć zawsze przychodzi też czas płaczu, dzięki jego wierszom można uśmiechać się przez łzy. Humor bowiem uczy pokory, pozwala spojrzeć inaczej na samego siebie i na wydarzenia swojego życia, nie zawsze przecież miłe.

   Popularność zyskał nie tylko w kraju, ale również za granicą. Jego wiersze doczekały się przekładów na wiele języków, m.in. na język angielski, niemiecki, rosyjski, francuski, włoski.

 Za swoją twórczość był wielokrotnie wyróżniany i honorowany:

      1980 – nagroda PEN Clubu im. Roberta Gravesa za całokształt twórczosci
      1996 – Order Uśmiechu
      1999 – tytuł Doktora Honoris Causa przyznany przez Katolicki Uniwersytet w Lublinie
      2000 – nagroda Ikar
      2001
– nagroda TOTUS, zwana „Katolickim Noblem”

 

„Jan od biedronki”

    Ksiądz Jan Twardowski pracował z dziećmi upośledzonymi umysłowo przez okres pięciu lat, co zaowocowało notatkami, z których  między innymi powstały późniejsze zbiory: Zeszyt w kratkę, Nowy zeszyt w kratkę oraz Patyki
i patyczki.

Należy podkreślić, iż ksiądz Twardowski traktował dzieci z powagą i szacunkiem. To dzieci, według poety „(...) uczą nas wrażliwości, szczerości, prostoty, zaciekawienia i podziwu do świata”. Dziecko jest ufne. Wie, że niewiele potrafi i niewiele od niego zależy

  Ksiądz - poeta uczy nas wszystkich jak żyć w dzisiejszej (trudnej) rzeczywistości, jak patrzeć na świat i zachwycać się przyrodą, uczy radości życia, pomaga być dobrym

i życzliwym dla innych. W utworach księdza Twardowskiego urzeka i pociąga "franciszkańska" wizja świata: bezpośredniość i otwartość w relacji do Boga, człowieka, przyrody i wszystkich stworzeń.

 

Aneta Piekarz
Joanna Klimek-Kuta